Faeröer eilanden

Faeröer eilanden deel 4: Kalsoy en de legende van Kópakonan

Dit keer is Kalsoy aan de beurt, het eilandje ten oosten van Eysturoy en enkel bereikbaar via een ferrydienst. We maken er kennis met Kópakonan, een mythologisch wezen in de vorm van een zeehond dat echter ook een menselijke gedaante kan aannemen. De legende van de Kópakonan in het dorpje Mikladalur bevat zowel romantische als wraakzuchtige elementen. Op Kalsoy wagen we ons natuurlijk ook aan de indrukwekkende wandeling naar de vuurtoren van Kallur. 

Meer lezen
Faeröer eilanden

Faeröer eilanden deel 3: Gjógv, het pareltje van Eysturoy

Helemaal in het noorden van het eiland Eysturoy, op amper een uurtje rijden van de hoofdstad Tórshavn, ligt er een heel idyllisch dorpje dat omringd is door de mooiste bergen van het land. Gjógv – 400 jaar oud – telt amper 50 inwoners, wat bijna niet te begrijpen is temidden van zo’n overweldigende natuurlijke schoonheid. Hier wordt je zorgeloos 100 jaar.

Meer lezen
Faeröer eilanden

Faeröer eilanden deel 2: het grootste eiland Streymoy

In dit tweede deel van het verslag over de Faeröer eilanden focussen we ons op het grootste eiland, Streymoy (met hoofdstad Tórshavn). Alhoewel ‘groot’ hier slechts een relatief begrip is … want de ganse eilandengroep is in oppervlakte immers tien keer kleiner dan België. Streymoy is met zijn 25.000 inwoners het dichtstbevolkte eiland, waarvan uiteraard de grote meerderheid in de hoofdstad woont.

Meer lezen
Faeröer eilanden

Faeröer eilanden deel 1: het avontuur begint op Vágar

In de noordelijke Atlantische Oceaan, zo’n beetje centraal tussen IJsland, Noorwegen en Schotland, ligt een heel bijzonder en piepklein groepje eilandjes. Mysterieus en geïsoleerd van de drukke wereld lijkt het soms alsof de mensheid dit deel van de de aardbol vergeten is, en daar zijn de schaarse inwoners allerminst rouwig om.  Op Google Maps moet je al flink inzoomen om er een eerste indruk van te krijgen. De Faeröer eilanden … 18 pareltjes puur natuur dicht bij elkaar. We starten onze reis op het eiland Vágar.

Meer lezen
Spanje

El Caminito del Rey: ooit levensgevaarlijk, nu kindvriendelijk

El Caminito del Rey (Koningspad), het ooit beruchte en wellicht gevaarlijkste wandelpad ter wereld, werd in 2015 volledig heropgebouwd en daarmee meteen ‘gedegradeerd’ tot een toeristische en zelfs kindvriendelijke bestemming. Grote delen van het pad zijn op duizelingwekkende hoogte gewoon tegen de loodrechte rotswanden gemonteerd.

Meer lezen
Wild Atlantic Way

Loop Head, een juweeltje voor de vuurtorenfans

Ierland ligt dicht bezaaid met vuurtorens maar die van Loop Head is er eentje die niet aan je bucket list mag ontbreken met een setting die tot de verbeelding spreekt. Hier geniet je van eindeloos wandelplezier langs de vele spectaculaire klifranden, mooie veilige stranden zoals dat van Kilkee en veel wildlife zoals dolfijnen en vogels. 

Meer lezen
Wild Atlantic Way

De Cliffs of Moher : het einde van de wereld

De Cliffs of Moher, deze naam zal bij vele actieve reizigers niet onbekend in de oren klinken.  Het is een absolute topattractie in Ierland, een beetje op hetzelfde niveau als de Giant’s Causeway in Noord-Ierland.  Druk bezocht… héél druk… busladingen vol toeristen, souvenirstalletjes, restaurants, bezoekerscentrum en al wat er bij hoort.  Je vindt het leuk of je haat het. In elk geval kan je er niet omheen als je dit juweel van de natuur wil bezoeken.

Meer lezen
Wild Atlantic Way

Wild Atlantic Way, een roadtrip : Loop Head, Cliffs of Moher

Eindelijk tijd gevonden om het derde en laatste deel van onze Ierse road trip langs de Wild Atlantic Way af te werken. Met pijn in het hart nemen we afscheid van het heerlijke schiereiland Dingle om verder noordwaarts te reizen langs Ballybunion, Loop Head en nog zo’n toppertje, de Cliffs of Moher. 

Meer lezen

Het is zaterdag en dus marktdag in Namche Bazaar. We besluiten er een dagtrip van te maken want Namche mag je niet links laten liggen als je toch in de buurt bent. Het is zowat de draaischijf van het toerisme in de Khumbu-streek. Je vindt hier banken, een postkantoor, ziekenhuis, hotels, reisbureau’s, enz…

Het heeft de hele nacht gesneeuwd, de tenten liggen bedolven onder een tiental centimeter sneeuw. Geluk bij ongeluk heeft dit echter voor de nodige isolatie gezorgd zodat de kou niet echt in de tent kon doordringen.
Het hele gebied is bedekt met een dik sneeuwtapijt, de paden zijn niet meer zichtbaar en op Parchamo hebben volgens onze gidsen twee lawines plaatsgevonden.

We volgen de snelstromende rivier Bhote Kosi en komen terecht in het gebied van de ‘Chhetri’, een hogere Hindu-kaste die schijnbaar niet op erg gesteld zijn op vreemdelingen. Pasang en Kami geven ons de raad onze bagage nauwlettend in de gaten te houden omdat deze individuen zich wel eens aan een diefstalletje durven wagen.

Oorsuizingen en een versnelde ademhaling bewijzen dat we het vanaf nu kalm aan moeten doen. De hoogte begint zich te laten voelen.
We moeten heel even de Tinsang La pas overschrijden op een hoogte van 3.324 m. Vanaf deze top krijgen we het eerste fabuleus uitzicht op de heilige Gauri Shankar. Met zijn 7.314 m is dit de eerste serieuze piek die we te zien krijgen maar spijtig genoeg moeten we na enkele foto’s alweer naar beneden.

We vertrekken om 07.00 uur stipt met de bus naar BARABISE (830 m), ca 85 km van Kathmandu (1.300 m). De rit duurt ruim vijf uren. Samen met ons bevindt zich ook de voltallige crew in de bus, alsook het nodige materiaal. Er zijn 12 dragers, 1 sardar (leider), 1 chef-kok, 2 keukenhelpers en 1 bijkomende gids.